Huis van verlangen
10 juli 2007
Je bent er al eeuwen
als huis van verlangen
voor mensen
die bang en onzeker
door de wereld gaan.
Je bent er
met je torens en je gewelven
je zijbeuken en je banken
je crucifix, je orgel en je altaar
je biechtstoel, je pilaren en je preekstoel.
Je bent er
als trotse kathedraal
of als zadeldak tussen de bomen;
je bent er
romaans of gotisch
bezield, experimenteel of
juist aandoenlijk saai;
je bent er
gedegen en van gedrongen vorm
of dwars en grillig versierd.
Je bent er
temidden van de hoogste flats
en in het allerkleinst gehucht;
je bent er
voor de honderden die samenstromen
of voor het handjevol getrouwen
uit een afgelegen dorp;
je bent er
voor vissers en directeuren,
voor boeren en ministers,
voor rijk en arm,
man en vrouw.
jong en oud.
Je was er
voor onze ouders en voor hun ouders
en al generaties lang daarvoor;
je was er
toen zij werden geboren
en toen ze huwden;
je was er
toen ze zongen en gelukkig waren
je was er
toen zij vloekten en huilden
toen er rampen gebeurden
en zij in wanhoop schreeuwden;
je was er
toen zij in de oorlog
nergens op durfden hopen
je was er
toen zij leden onder ziekte en ellende
en toen zij hun doden begroeven.
Je was er
toen zij steeds maar weer
wilden luisteren naar de oude verhalen
over mensen zoals zij,
verhalen over begin en einde
over goed en kwaad
over leven en sterven
verhalen vol van vragen
en van zoeken naar geluk
en over hoe een mens
toch waarlijk mens kan zijn,
verhalen vol verlangen
naar wat ons in de stormen
staande houdt.
Je was er altijd
als een huis
gebouwd op het verlangen van de mensen
je was er
en je vertelde van de God
die ons aanvaardt zoals wij zijn,
en die ons leven zin en richting geeft.
Zo ben je er vandaag
en zo willen wij in jou wonen:
huis van verhalen
huis van verlangen.
Uit God in de berm. Geloof, in verzen en verhalen (Uitgeverij Kok, 2007)